تهران - حیاتدر روز اول محرم ریان بن شبیب خدمت امام رضا (علیه السلام ) رسید. حضرت به او فرمود: اى پسر شبیب ، مردم عرب در زمان جاهلیت جنگ را در ایام محرم حرام مى دانستند؛ ولى این امت احترام این ماه را از بین بردند و حرمت پیامبر (صلى الله علیه و آله ) را رعایت نکردند. در این ماه خون ما را حلال دانستند، و هتک حرمت ما کردند و فرزندان و زنان ما را اسیر نمودند، و سراپرده ما را آتش زدند و اموال ما را غارت کردند و رعایت احترام رسول خدا (صلى الله علیه و آله ) را درباره ما ننمودند.همانا روز شهادت حسین (علیه السلام ) پلک چشمان ما را مجروح کرد و اشکهاى ما را روان ساخت و دل ما را سوزاند؛ و عزیزما را در زمین کربلا ذلیل کرد و نزد ما محنت و بلا را تا روز جزا به ارث گذارد. پس گریه کنندگان باید بر حسین (علیه السلام ) بگریند، زیرا که گریه بر او گناهان بزرگ را از بین مى برد.اى پسر شبیب ، اگر خواستى بر چیزى گریه کنى بر حسین بن على (علیه السلام ) گریه کن ، چه اینکه آن حضرت را کشتند چنانچه گوسفند را مى کشند، و با آن حضرت 18 نفر از اهل بیت او کشته شدند که روى زمین شبیه و نظیرى نداشتند. آسمانهاى هفتگانه و زمینها در شهادت آن حضرت گریستند. چهار هزار ملک روز عاشورا براى نصرت آن حضرت آمده بودند و دیدند حضرت شهید شده است . لذا پریشان و غبار آلود به مجاورت آن قبر مطهر ماءمور شدند، تا حضرت قائم (علیه السلام ) ظهور کندو از یاران او باشند و شعارشان ((یا لثارات الحسین )) است .اى پسر شبیب ، اگر دوست دارى که با ما در درجات عالى بهشت باشى محزون باش براى حزن ما و شاد باش در شادى ما؛ و بر تو باد به ولایت ما که اگر کسى سنگى را دوست داشته باشد خداوند متعال او را با همان سنگ محشور مى کند... .